MovieTalk - Playing Now http://www.movietalk.gr Παρουσιάσεις και συζητήσεις για τις ταινίες που παίζονται αυτόν τον καιρό στις κινηματογραφικές αίθουσες. el Wed, 08 Sep 2010 08:56:41 GMT vBulletin 60 http://www.movietalk.gr/images/blackandblue_fluid/misc/rss.jpg MovieTalk - Playing Now http://www.movietalk.gr The Hurt Locker http://www.movietalk.gr/showthread.php?t=624&goto=newpost Fri, 05 Mar 2010 00:23:30 GMT Ο πόλεμος είναι εμμονή, είναι εθισμός, είναι ναρκωτικό. Καμιά φορά και το σινεμά. H Kathryn Bigelow (τέως σύζυγος του James Cameron...) αφηγείται τις... Ο πόλεμος είναι εμμονή, είναι εθισμός, είναι ναρκωτικό. Καμιά φορά και το σινεμά. H Kathryn Bigelow (τέως σύζυγος του James Cameron...) αφηγείται τις περιπέτειες μιας ομάδας αφοπλισμού βομβών μέσα στην κόλαση του Ιράκ. Κάθε τους αποστολή μπορεί να είναι και η τελευταία, ο παραμικρός λάθος χειρισμός τους χωρίζει απ'το boom και το θάνατο, η δουλειά τους είναι η πιο επικίνδυνη στον πλανήτη. Right...

Το πρώτο εικοσάλεπτο (or something) σε μπάζει στο κλίμα, με μια συνεχή κλιμάκωση σε ανατινάζει, σου αυξάνει τις προσδοκίες αλλά και σε οδηγεί στη γνωριμία με το βασικό πρωταγωνιστή. Ο στρατιώτης James είναι expert στη δουλειά του αλλά είναι επικίνδυνος, περισσότερο για τον εαυτό του παρά για τους άλλους, μοιάζει να έχει death wish, τάσεις αυτοκτονίας, δόσεις τρέλας. Γιατί? Γιατί ο πόλεμος είναι το ναρκωτικό του. Τόσο απλό.

Το ποιον νοιάζει βέβαια η ιστορία του πρωταγωνιστή είναι άλλο θέμα. Η διαχείριση του φιλμικού χρόνου και η σκιαγράφηση της bomb squad είναι τα βασικά προβλήματα της ταινίας. Χαρακτήρες αδιάφοροι και στα όρια της καρικατούρας που αδυνατούν να δημιουργήσουν αλληλεπίδραση με κάποιον θεατή σαν και μένα. Ούτε τους συμπαθείς, ούτε τους μισείς, απλά τους βλέπεις να μετράνε αντίστροφα μέχρι να πάνε σπίτι τους. Και μετά την τρίτη ή τέταρτη βόμβα έχεις βαρεθεί. Το subplot με τον James και το παιδί μάλλον είναι ότι πιο άστοχο και ανούσιο λαμβάνει χώρα στα 130 λεπτά της ταινίας, δε λειτουργεί μεταβατικά, δεν εξελίσει τους χαρακτήρες. Απλά τρώει χρόνο.

Το μόνο που μένει είναι το επιμύθιο. Ο πόλεμος είναι ναρκωτικό. Ο James βαδίζει με χαμόγελο προς την επόμενη αποστολή. Γιατί? Γιατί έτσι ξεκινά η ταινία, σε αφήνει να το ξεχάσεις για 125 λεπτά και στο ξαναλέει στο τέλος. Γιατί? Είναι αυτοαναφορικό (επειδή έτσι λέει η εισαγωγή έτσι είναι!) ή έχει ουσία? Το δόμησε κανείς στη διάρκεια της ταινίας? Υπάρχει βάση? Ή είναι αρκετό να δείξεις τη βαρετή, αστική, οικογενειακή ζωή ενός αμερικανού? "Μέχρι να φτάσεις στην ηλικία μου θα σου έχουν μείνει δυο-τρία πράγματα που πραγματικά σου αρέσουν. Σε μένα νομίζω έχει μείνει μόνο ένα". Cut.

Θα κρατήσω ένα fuck off όχι για το ίδιο το επιμύθιο, αλλά για την απόδοση. Για το πώς λες αυτό που θες να πεις. Θα δεχτώ όμως ότι θεματικά η ταινία προσπάθησε να βαδίσει σε μονοπάτια όχι στρωμένα με ροδοπέταλα και βγήκε αλώβητη ίσως και λόγω φόβου. Αμερικανιά δεν τη λες. Άσχετα με το γεγονός ότι υποτίθεται ότι είναι ταινία που έχει σχέση με το Ιράκ. Το Ιράκ έχει το ρόλο του γηπέδου όπου ο πρωταγωνιστής παίζει. Γήπεδα υπάρχουν πολλά. Απλά το συγκεκριμένο έχει αόρατες απειλές και ανώνυμες, αξύριστες, μαυριδερές, κινούμενες βόμβες.

Τέλος πάντων. Τι μου άφησε καλή γεύση? Τα πρώτα 20-25 λεπτά και η sniper αναμέτρηση. Και η καλή δουλειά στην κινηματογράφηση. Γενικώς η ταινία δεν είναι πραγματικά κακή, είναι απλά μέτρια και σου δίνει ελάχιστα πραγματάκια. Αυτή η ταινία είναι και το μεγάλο φαβορί για τα όσκαρ, παρέα με το Avatar. Του Cameron. Που είναι ο πρώην της Bigelow.


trailer
[media]http://www.youtube.com/watch?v=2GxSDZc8etg[/media]
Συνημμένα Thumbnails
Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα: hurt_locker_ver3.jpg Εμφανίσεις: N/A Μέγεθος: 93,2 KB  
]]> Playing Now the_end http://www.movietalk.gr/showthread.php?t=624 Το νησί των καταραμένων http://www.movietalk.gr/showthread.php?t=620&goto=newpost Tue, 02 Mar 2010 19:01:32 GMT Πρόκειται για την πιο σύγχρονη κλασική ταινία σε ότι αφορά την αισθητική και σκηνοθετική προσέγγιση του Σκορσεζε, σα να βλέπουμε ταινία του ’50... Πρόκειται για την πιο σύγχρονη κλασική ταινία σε ότι αφορά την αισθητική και σκηνοθετική προσέγγιση του Σκορσεζε, σα να βλέπουμε ταινία του ’50 γυρισμένη σήμερα, άλλωστε η ίδια η ταινία αναφέρεται στα 1954 σ ένα νησί φυλακή – Δαφνί. Ατμόσφαιρα φιλμ νουάρ και γοτθικού τρόμου διαποτίζουν τη ραχοκοκαλιά της ταινίας απ την αρχή μέχρι το τέλος.

Μια εξαφανισμένη γυναίκα – ασθενής, ο ομοσπονδιακός πράκτορας κ ο βοηθός του, ο 67ος κρατούμενος, ο πυρομανής Λέιτς, ο κατάδικος για κατασκοπεία Νόρις, η τεχνητή νοημοσύνη, ο φάρος… ένα σενάριο φαινομενικά σαν ξεχαρβαλωμένος ιστός αράχνης, γρίφος δίχως λύση, ο ίδιος ο θεατής καλείται να βρει την αλήθεια, θύμα ή όχι κι αυτός του μηχανισμού δημιουργίας ψεύτικης πραγματικότητας.

Το πολιτικό – ιστορικό πλαίσιο στο οποίο συντίθεται το υπέροχο αυτό σενάριο είναι ο ψυχρός πόλεμος και η διαχείριση του στο εσωτερικό της Αμερικής. Απ τη μια το κυνήγι μαγισσών, ο αδυσώπητος αντικομουνισμός κ απ την άλλη η νεκρανάσταση του ναζιστικού απολιθώματος με τους πρώην ναζιστές Γερμανούς επιστήμονες να πιάνουν δουλειά σε νευραλγικά πόστα στις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, δεν είναι τυχαίος ο παραλληλισμός που γίνεται στη ταινία μεταξύ του νησιού και των φυλακών του Νταχάου. Εντέλει το πολιτικό σχόλιο της ταινίας είναι η άλλη όψη του νομίσματος σε σχέση και με τη ταινία του Κώστα Γαβρά (Η Ομολογία).

Ο Ντι Κάπριο στο ρόλο του Teddy, του αινιγματικού ομοσπονδιακού πράκτορα και παγιδευμένου στα εφιαλτικά του ονειρα παίζει φοβερά, από κοντά ακολουθεί κ το υπόλοιπο καστ. Ο Σκορσέζε επιστρέφει μετά το ακρωτήρι του φόβου σε θρίλερ, πιο πληθωρικό βέβαια και εδώ έχουμε τη μοναδική του ίσως αναφορά στο παλιό αμερικάνικο σινεμά.
Να σημειώσω τέλος την εντυπωσιακή σκηνή στα βράχια.
8.5/10
[MEDIA]http://www.youtube.com/watch?v=HYVrHkYoY80&feature=fvst[/MEDIA]
Συνημμένα Thumbnails
Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα: shutter_island_5.jpg Εμφανίσεις: N/A Μέγεθος: 70,2 KB  Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα: shutter-island09-6-11.jpg Εμφανίσεις: N/A Μέγεθος: 69,6 KB  
]]> Playing Now fpf http://www.movietalk.gr/showthread.php?t=620 Η Πόλη της Ζωής και του Θανάτου http://www.movietalk.gr/showthread.php?t=589&goto=newpost Thu, 28 Jan 2010 09:49:40 GMT Κινεζική ταινία που αφηγείται τα γεγονότα της σφαγής της Nanking (http://en.wikipedia.org/wiki/Nanking_Massacre) κατά τη διάρκεια του 2ου... Κινεζική ταινία που αφηγείται τα γεγονότα της σφαγής της Nanking κατά τη διάρκεια του 2ου Σινο-Ιαπωνικού πολέμου το 1937.

Κυρίως ιστορικό-δραματικό παρά πολεμικό, ουσιαστικά επικεντρώνεται στο aftermath της κατάληψης της τότε πρωτεύουσας Nanking (ή Nanjing), στη safety zone που δημιουργήθηκε αλλά ποτέ δεν κατάφερε να παρέχει κανενός είδους ασφάλεια. Τα παραπάνω μέσα απ'τις ιστορίες μερικών Κινέζων αιχμαλώτων, ενός Ιάπωνα στρατιώτη, ακόμη και ενός απεσταλμένου του κόμματος των Ναζί.

Απ'τις πλέον σπαρακτικές και μαύρες ιστορίες που έχουν κινηματογραφηθεί, σε εντυπωσιακό ασπρόμαυρο και χωρίς κανένα ίχνος ελπίδας. Όλη η ταινία είναι ένας επιθανάτιος ρόγχος. The horror...

Η δουλειά του Chuan Lu δεν είναι αψεγάδιαστη αλλά είναι σίγουρα αξιοπρόσεκτη, καθώς το φιλμ έχει στιγμές μεγαλειώδους δημιουργίας εικαστικά και δραματικά. Τα όποια ψεγάδια δεν επισκιάζουν το τελικό αποτέλεσμα, απλά ο δρόμος που διαλέγει το φιλμ και οι πολλαπλές ιστορίες των πρωταγωνιστών μερικές φορές κουράζουν. Περισσότερο θέμα διαχείρισης του χρόνου θα έλεγα, δεν είναι δα και εύκολο πράγμα να συμπυκνώσεις όλα όσα θες να αφηγηθείς, ειδικά όταν έχεις τόσα πολλά να πεις.

Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα της ταινίας (παρέα με τη φωτογραφία) για μένα είναι ο "απρόσωπος" τρόμος, η ουσιαστική έλλειψη του τέρατος, του απόλυτου κακού που είναι η αιτία για την παράνοια που κυριάρχησε στη Nanking. Ουσιαστικά η φρίκη προέρχεται απ'την ίδια τη διαδικασία του πολέμου κι όχι από το άτομο. Όπως για παράδειγμα δε χρειάζεσαι έναν Kurtz για να νιώσεις την παράνοια του Βιετνάμ, έτσι κι εδώ.

Η δύναμη του "Nanjing! Nanjing!" είναι τέτοια που μετά τη θέαση μισούσα την Ιαπωνία. Μου πέρασε βέβαια, αλλά you get the point.

Και θα έκρινα μάλλον ειρωνικό τον international τίτλο και την ελληνική μετάφρασή του. Το City of Death θα ήταν πιο ακριβές.

7/10

trailer
[media]http://www.youtube.com/watch?v=q90R13aMwbA[/media]



ps: The Nanking Massacre or Nanjing Massacre, also known as the Rape of Nanking, refers to a six-week period following the Japanese capture of the city of Nanjing (Nanking), the former capital of the Republic of China, on December 9, 1937. During this period, hundreds of thousands of civilians were murdered and 20,000–80,000 women were raped by soldiers of the Imperial Japanese Army.
Συνημμένα Thumbnails
Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα: 5100City%20of%20Life%20and%20Death.jpg Εμφανίσεις: N/A Μέγεθος: 49,8 KB  
]]> Playing Now the_end http://www.movietalk.gr/showthread.php?t=589 Αστυνομία, Ταυτότητα http://www.movietalk.gr/showthread.php?t=587&goto=newpost Sat, 16 Jan 2010 00:26:00 GMT Ρουμανικής προέλευσης σε σκηνοθεσία Corneliu Porumboiu (12:08 East of Bucharest) και ένα απ'τα δυνατά φεστιβαλικά ονόματα της χρονιάς που μας άφησε.

Στόρι της μιας γραμμής. Αστυνομικός παρακολουθεί μαθητές που καπνίζουν χασίς αλλά δε θέλει βάρος στη συνείδησή του την καταδίκη τους, ενώ παράλληλα πιστεύει ότι ο συγκεκριμένος νόμος είναι άδικος.

Ουσιαστικά μιλάμε για δυο κομμάτια. Ένα είναι το φυσικό όπου ο μπάτσος παρακολουθεί ολημερίς τα μαθητούδια να μην κάνουν ουσιαστικά τίποτα (το μεμπτό θα πρόσθετα...). Δεύτερο είναι το θεωρητικό όπου πάλι ο μπάτσος αναλύει, σκέφτεται, εκφράζεται και διορθώνεται σε ορισμούς, γραμματικές και ορθογραφίες.

Απ'τη μια απλό κι απ'τη άλλη σύνθετο, απ'τη μια ο νατουραλισμός στα όρια του βαρετού κι απ'την άλλη η θεωρητική μάχη στην οποία καταλήγει η ταινία. Ο ορίτζιναλ αλλά και ο αγγλικός τίτλος "προδίδουν" την επιδίωξη και την κατάληξη του σκηνοθέτη, τομέας στον οποίο (...) ο ελληνικός τίτλος αποτυγχάνει. To ζουμί είναι στην κλασική σύγκρουση νόμιμου/παράνομου και ηθικού/ανήθικου αλλά και στην ερμηνεία που μπορεί να δωθεί για τη συνείδηση και την ηθική.

Το θέμα είναι ότι ενώ απ'την αρχή ξέρεις ότι το παιχνίδι καταλήγει εκεί, αυτό που μεσολαβεί δοκιμάζει τα όριά σου ως θεατή και, μεταξύ μας, πρέπει να'σαι εκπαιδευμένος για να φτάσεις αλώβητος στο τέλος. Ενώ θα έπρεπε, για μένα, να δωθεί περισσότερο βάρος στο καλό χαρτί της ταινίας, ο Porumboiu μας δίνει μόνο ψήγματα της μάχης. Και αυτά δεν επαρκούν για να σε φυτιλιάσουν.

Ενώ όμως η διάρκεια και ο αργός ρυθμός αποτελούν εμπόδιο στο ίδιο το φιλμ και του στερούν πόντους, το φινάλε ακόμα και μεμονωμένο είναι όλα τα λεφτά και σε σώζει απ'τις κατάρες που θα έριχνες για το χαμένο σου χρόνο. Η ισοπέδωση ενός συστήματος αξιών δεν πρέπει να έχει γίνει πολλές φορές τόσο εμφατικά. Μπορείς να διαφωνήσεις αλλά ταυτόχρονα αδυνατείς να διαφωνήσεις. Το σύστημα εναντίον του σκυφτού ανθρωπάκου. Διάολε, μιλάμε για νίκη συγκλονιστικών διαστάσεων απ'όποια σκοπιά κι αν το δεις. Είτε υπέρ είτε κατά, αυτό που συμβαίνει είναι pure ownage. Με έναν fascinating τρόπο. Νομίζω ανήκω στη μειοψηφία που θα θεωρήσει το συγκεκριμένο ως "happy" end, αλλά όποιος διαφωνήσει ότι happy ξεhappy αυτό είναι απ'τα καλύτερα end που έχουν δει τα μάτια μας εδώ και χρόνια. Διαλεκτική όπως λέει και ο αρχιμπάτσος (που έκανε το γιατρό στο 4 μήνες, 3 βδομάδες... και ναι, "ηθικά" είναι αντίστοιχος χαρακτήρας).

Τι είναι? Φεστιβαλικών καταβολών και προσθέσεων νατουραλιστικό/πνευματικό δίπολο που θέλει το θεατή του. Τον μαθημένο, υπομονετικό φεστιβαλολάγνο που θα αποζημιωθεί στο τέλος.


trailer
[media]http://www.youtube.com/watch?v=6y92qUjeUBw[/media]


ps: 2ο βραβείο Un Certain Regard πίσω απ'τον Κυνόδοντα.

ps2: προτεινόμενο στους fpf και gtasul του φόρουμ. οι σκέψεις τους θα έβγαζαν ωραία συζητησούλα θαρρώ.
Συνημμένα Thumbnails
Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα: 524244.1020.A.jpg Εμφανίσεις: N/A Μέγεθος: 71,3 KB  
]]> Playing Now the_end http://www.movietalk.gr/showthread.php?t=587 2012 http://www.movietalk.gr/showthread.php?t=582&goto=newpost Fri, 18 Dec 2009 14:00:05 GMT Δεν ξέρω γιατί ο συγκεκριμένος κατακλυσμός οπτικών εφέ δέχτηκε τόσο θάψιμο. O Emmerich έχει γνωστό βίτσιο με την καταστροφή των πάντων. Εδώ μας... Δεν ξέρω γιατί ο συγκεκριμένος κατακλυσμός οπτικών εφέ δέχτηκε τόσο θάψιμο. O Emmerich έχει γνωστό βίτσιο με την καταστροφή των πάντων. Εδώ μας φέρνει αντιμέτωπους με την πιο θεαματική εκδοχή του συγκεκριμένου φετίχ.

Όπως (υποτίθεται ότι) προβλέπει το ημερολόγιο των Μάγιας το 2012 ο κόσμος μας θα τελειώσει. Από το 2010 τα πρώτα σημάδια αρχίζουν να γίνονται εμφανή, ενώ όσο πλησιάζουμε προς την καταληκτική ημερομηνία, ο πλανήτης πλήττεται από όλο και πιο έντονα φαινόμενα. Οι κυβερνήσεις έχουν πάρει τα μέτρα τους κι έχουν εκπονήσει ένα ελιτίστικο σχέδιο σωτηρίας, αλλά η ανθρωπότητα σε μεγάλο μέρος της βρίσκεται σε άγνοια. Η ταινία εστιάζει κυρίως σε δυο χαρακτήρες. Του αποτυχημένου συγγραφέα/πατέρα Cusack που προσπαθεί να σώσει την οικογένειά του και του επιστήμονα Ejiofor που προσπαθεί να σώσει ό,τι προλάβει.

Ειλικρινά δεν έχει καμία σημασία τι και ποιος στις πρώτες δυο ώρες της ταινίας. Το μόνο που έχουν να κάνουν οι πρωταγωνιστές είναι να ξεφύγουν απ'τα κατακλυσμιαία φαινόμενα. Run for your lives, σας κυνηγάνε μερικά απ'τα πιο απίστευτα εφέ που έχουν κατασκευαστεί κι εμφανιστεί ever. Το μόνο που μπορεί να κάνει ο θεατής είναι να βρει την αρτιότερα εξοπλισμένη κινηματογραφική αίθουσα για να απολαύσει μια απίστευτη εμπειρία. Έμεινα με ανοιχτό το στόμα στο κακόμοιρο pc μου βλέποντας sd έκδοση. Φαντάσου τι γίνεται σε 40άρα οθόνη και hd υλικό ή ακόμα καλύτερα σε καλό σινεμά. Αν δεν υπήρχε το Avatar του Cameron, το 2012 θα ήταν για χρόνια η κορωνίδα του εντυπωσιακού, αμερικανικού σινεμά. Η καταστροφή κυριολεκτικά δεν έχει προηγούμενο, τίποτα δε μένει όρθιο στον πλανήτη και προσωπικά το καταδιασκέδασα.

Κάποια στιγμή όμως προς το τέλος που αναλαμβάνει κάποιο μικρό ρόλο και η υπόθεση, η ταινία χάνει και γίνεται βαρετή, άλλωστε μετά από 2 ώρες με ανοιχτό το στόμα, ποιος θέλει να δει την κλασική ψευτοσυγκινητική εξέλιξη που θεωρούν must οι αμερικανοί φίλοι μας.

Γενικά πάντως ήταν πολύ ευχάριστη εμπειρία που της αξίζει καλύτερη αντιμετώπιση. Συνολικά είναι λιγότερο ταινία απ'το day after tomorrow αλλά είναι σαφώς ανώτερο απ'το μέσο σκουπίδι.

Τις σεναριακές απιθανότητες τις προσπερνώ με χαμόγελο.

5,5/10 ως ταινία, 8/10 ως ποπ κορν.

hd trailer
[media]http://www.youtube.com/watch?v=Hz86TsGx3fc&feature=related[/media]
Συνημμένα Thumbnails
Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα: 2012-poster.jpg Εμφανίσεις: N/A Μέγεθος: 108,1 KB  
]]> Playing Now the_end http://www.movietalk.gr/showthread.php?t=582 Thirst http://www.movietalk.gr/showthread.php?t=579&goto=newpost Wed, 16 Dec 2009 15:12:38 GMT Παπάς παίρνει μέρος σε αποτυχημένο πείραμα, επιζεί ως εκ θαύματος αλλά πλέον έχει γίνει βαμπίρ. Χμ. Αργότερα θα μπλεχτεί με τη γυναίκα παιδικού του... Παπάς παίρνει μέρος σε αποτυχημένο πείραμα, επιζεί ως εκ θαύματος αλλά πλέον έχει γίνει βαμπίρ. Χμ. Αργότερα θα μπλεχτεί με τη γυναίκα παιδικού του φίλου σε ερωτικές περιπέτειες. Χαμός. O Park είναι πλέον αναγνωρισμένος ως σκηνοθέτης κλάσης, ως auteur. Σε συνδυασμό με το παραπάνω main story, μόνο καλό αποτέλεσμα μπορεί να περιμένει κανείς.

Δεν είναι στις τοπ ταινίες του (Oldboy και Cyborg), αλλά είναι πολύ καλό. Κυρίως είναι μια βέβηλη ερωτική ιστορία, απ'τις πιο έντονες που έχω παρακολουθήσει εδώ και πάρα πολύ καιρό. Γενικά τα βαμπίρ δεν είναι της αρεσκείας μου, τα βαριέμαι. Εδώ όμως ο βαμπιρισμός αντιμετωπίζεται αποκλειστικά ως ασθένεια και όχι ως μύθος με σταυρούς και σκόρδα.

Η χημεία που αναπτύσσεται ανάμεσα στους δυο προβληματικούς πρωταγωνιστικούς χαρακτήρες είναι εξαιρετική, οι δεύτεροι ρόλοι συμπληρώνουν το παζλ, το σεναρίο ακόμα μια φορά (βλ. Cyborg) είναι εκπληκτικό στο πώς δίνει υπόσταση σε όλους τους χαρακτήρες και τα sub-plots από μόνα τους αρκούν για να συζητάς ώρες (πχ ο παπάς ως θαυματοποιός). Και φυσικά ο Park ζωγραφίζει once more. Τρομερή τεχνική, φωτογραφία, camerawork, χωρίς πουθενά να γίνεται υπερβολικός.

Το μόνο μειονέκτημα που βλέπω είναι μερικές μικρές κοιλιές, κάποια σκαμπανεβάσματα που ίσως να οφείλονται στη λιγάκι τραβηγμένη διάρκεια της ταινίας.

Ερωτικό ψυχοhorror με ψήγματα κατάμαυρου humour. Απ'τα πολύ καλά φετινά φιλμ.

8/10

trailer
[media]http://www.youtube.com/watch?v=Pge939Mt1yI[/media]


τεράστιο αλλά πολύ ωραίο poster (2mb 6032x4520)
http://rapidshare.com/files/32164851...uad_poster.jpg
Συνημμένα Thumbnails
Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα: Thirst-us-poster.jpg Εμφανίσεις: N/A Μέγεθος: 46,0 KB  Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα: thirst-poster2.jpg Εμφανίσεις: N/A Μέγεθος: 50,2 KB  
]]> Playing Now the_end http://www.movietalk.gr/showthread.php?t=579 Avatar http://www.movietalk.gr/showthread.php?t=578&goto=newpost Wed, 16 Dec 2009 14:15:30 GMT James Cameron. Avatar. Η πιο φιλόδοξη παραγωγή εδώ και χρόνια. Must σε μεγάλη οθόνη. Είναι ταινία? Είναι video game? Είναι μόνο εφέ? Για μένα ο... James Cameron. Avatar. Η πιο φιλόδοξη παραγωγή εδώ και χρόνια. Must σε μεγάλη οθόνη. Είναι ταινία? Είναι video game? Είναι μόνο εφέ?

Για μένα ο Cameron είναι τεράστιος παραμυθάς, επιπέδου παλιού Spielberg και με λιγότερα πάνω-κάτω στην καριέρα του. Άλλωστε αναλογικά έχει σκηνοθετήσει λίγες ταινίες. Οπότε δεν κρατάω ακριβώς μικρό καλάθι. Το θέμα είναι να καταφέρω να βρω καλή αίθουσα.

Το story σε γενικές γραμμές από τη wiki (εναλλακτικά βλέπε το trailer)
In A.D. 2154, the story’s protagonist, Jake Sully (Sam Worthington), is a former U.S. Marine who was wounded and paralyzed from the waist down in combat on Earth. Jake is selected to participate in the Avatar program, which will enable him to walk. Jake travels to Pandora. This world is a lush and sentient-inhabited jungle-covered satellite of Polyphemus, one of three gas giants that orbit Alpha Centauri A, 4.3 light years from Earth.

Pandora's biosphere is filled with incredible life forms, some beautiful, many terrifying. This world is also home to the Na’vi, a sentient humanoid race, who are considered primitive, yet are more physically capable than humans. Standing three meters tall (approximately 10 feet), with tails and sparkling blue skin, the Na’vi live in harmony with their unspoiled world. As humans encroach deeper into Pandora's forests in search of valuable minerals, the Na’vi unleash their formidable warrior abilities to defend their threatened existence.

Jake has unwittingly been recruited to become part of this encroachment. Since humans are unable to breathe the air on Pandora, they have created genetically-bred human-Na’vi hybrids known as Avatars. On Pandora, through his Avatar body, Jake will be able to walk again. Sent deep into Pandora's jungles as a scout for the soldiers that will follow, Jake encounters many of Pandora's beauties and dangers. There he meets a young Na’vi female, Neytiri

εδώ παλιότερο thread σχετικά με την ταινία.

hd trailer

[media]http://www.youtube.com/watch?v=cRdxXPV9GNQ[/media]


από αύριο στους κινηματογράφους.
Συνημμένα Thumbnails
Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα: avatar-poster-2.jpg Εμφανίσεις: N/A Μέγεθος: 104,1 KB  Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα: avatar_poster.jpg Εμφανίσεις: N/A Μέγεθος: 96,9 KB  
]]> Playing Now the_end http://www.movietalk.gr/showthread.php?t=578 The Box http://www.movietalk.gr/showthread.php?t=577&goto=newpost Wed, 16 Dec 2009 13:51:30 GMT Cult φιγούρα με ευρύ fanbase ο σκηνοθέτης Richard Kelly, δημιουργός του Donnie Darko και του Southland Tales. Δεν είμαι φαν του αλλά ούτε και τον... Cult φιγούρα με ευρύ fanbase ο σκηνοθέτης Richard Kelly, δημιουργός του Donnie Darko και του Southland Tales. Δεν είμαι φαν του αλλά ούτε και τον αντιπαθώ. Το Donnie Darko δε μου έκανε αίσθηση αλλά θα'θελα να το ξαναδώ από περιέργεια. Το Southland απ'την άλλη, για πολλούς η μεγαλύτερη αποτυχία της δεκαετίας, με τράβηξε μέσα στο όραμά του και το εκτίμησα για πολλούς λόγους που δεν είναι της παρούσης, ούτε και το καθιστούν καλή ταινία.

Τα παραπάνω έχουν μια μικρή σημασία καθώς ο Kelly έχει αρκετά προσωπικό στυλ το οποίο δεν απευθύνεται παντού. Οι φανατικοί τον αποκαλούν νέο Lynch (υποτίθεται ότι αυτό είναι κοπλιμέντο :P).

Στα της ταινίας. Υπάρχει το γνωμικό "καλά, θα δεις ταινία με την Cameron Diaz?" το οποίο κρύβει μέσα του λαϊκή σοφία. Προσπερνώντας τις προκαταλήψεις αρχίζεις τη θέαση. Set in 1976 for no apparent reason other than to keep the set dressers busy (απ'τις καλύτερες ατάκες που διάβασα στο imdb :D) μπαίνουμε κατευθείαν στο ψητό. 5:45 το πρωί χτυπάει το κουδούνι. Βρίσκουν ένα κουτί στην πόρτα τους και βλέπουν ένα αυτοκίνητο να φεύγει. Την επόμενη μέρα εμφανίζεται ο κύριος Steward που τους εξηγεί. Αν πατήσουν το κουμπί που βρίσκεται στο κουτί θα πάρουν 1 εκατομμύριο δολλάρια. Και κάπου, κάποιος που δεν ξέρουν θα πεθάνει. Απλό και πιασάρικο.

Ενδιαμέσως μαθαίνουμε για τους πρωταγωνιστές, η Diaz δασκάλα με μια minor αναπηρία, ο Marsden επιστήμονας στη NASA που βοήθησε στην εξέλιξη του Viking Mars probe (που προσγειώθηκε στον Άρη). Έχουν και γιο σε ευαίσθητη ηλικία.

Τίποτα παραπάνω για το στόρι καθώς είναι και ο μόνος λόγος για να παρακολουθήσει κάποιος την ταινία. Αναμενόμενα διάφορα περίεργα συμβαίνουν, τα περισσότερα εκ των οποίων όμως είναι κατανοητά. Δεν είναι η ταινία που θα ψάχνεις ώρες στο net διαβάζοντας θεωρίες.

Η ταινία κυρίως είναι μυστήριο. Οι περισσότερες απαντήσεις έχουν δωθεί μέχρι να πέσουν οι τίτλοι, αλλά αφέλειες και αγαρμπάδες δεν αποφεύγονται. Το ότι το σενάριο και το μυστήριο είναι τα καλύτερα χαρτιά του Box δε σημαίνει ότι είναι γενικά καλά χαρτιά. Υπάρχουν προϋποθέσεις, υπάρχουν βαρβάτα διλήμματα (υπαρξιακά και μη) αλλά από μόνα τους δε φτάνουν. Και η σκηνοθεσία του Kelly ενώ γενικά είναι ατμοσφαιρική, όπου πρέπει να δημιουργήσει δραματική/δραματουργική ένταση αποτυγχάνει. Στην αποτυχία τον βοηθούν τα μέγιστα οι Diaz και Marsden αμφότεροι δίνοντας ερμηνείες κάτω του μετρίου. Για να μην πω υπό του μηδενός. Γενικά όμως οι περισσότεροι ηθοποιοί μου φάνηκαν λίγο "κάπως", το οποίο ίσως εξηγείται σεναριακά (...) αλλά και πάλι...

Το τέλος εν τω μεταξύ είναι ω του ξενερώματος. Δραματουργικά again.

Η ταινία βασίζεται σε μια σύντομη ιστορία του Matheson που στα 80's είχε γίνει και επεισόδιο για το Twilight Zone.

Οριακά κάτω του μετρίου. Σε κρατάει στην αρχή αλλά σιγά σιγά και φτάνοντας προς το τέλος έρχεται η συνειδητοποίηση. Ε και?


trailer (as always, με προσοχή)
[media]http://www.youtube.com/watch?v=LVK-hVGqCpo[/media]


ps: κυκλοφορεί 7 Ιανουαρίου στην Ελλάδα σύμφωνα με το imdb.
Συνημμένα Thumbnails
Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα: the-box-poster-diaz.jpg Εμφανίσεις: N/A Μέγεθος: 39,2 KB  
]]> Playing Now the_end http://www.movietalk.gr/showthread.php?t=577 The Men Who Stare at Goats http://www.movietalk.gr/showthread.php?t=569&goto=newpost Sun, 15 Nov 2009 16:56:15 GMT Ένας δημοσιογράφος στο Ιράκ, βρίσκει το θέμα που θα τον κάνει διάσημο, όταν συναντάει τον Lyn Cassady, έναν άντρα που ισχυρίζεται ότι υπήρξε μέλος... Ένας δημοσιογράφος στο Ιράκ, βρίσκει το θέμα που θα τον κάνει διάσημο, όταν συναντάει τον Lyn Cassady, έναν άντρα που ισχυρίζεται ότι υπήρξε μέλος μιας μονάδας που χρησιμοποιούσε αφύσικες δυνάμεις στις αποστολές της.

Δεν το έχω δει ακόμα, αλλά το trailer πείθει πως πρόκειται για pure black humor, από αυτό που λατρεύω να λατρεύω.
Παραδόξως βασισμένο στο "σοβαρό" ομώνυμο βιβλίο του Jon Ronson.

Περίληψη (κλεμμένη από το aueb-film-club.blogspot.com)

Παράθεση:
Ο Bob Wilton (Ewan McGregor), αποτυχημένος δημοσιογράφος και σύζυγος, ξενιτεύεται στο Ιράκ για να αποδείξει σε εαυτό και σύζυγο το περίσσευμα τόλμης και δημοσιογραφικής ικανότητας που τον διακατέχει, καλύπτοντας το επικίνδυνο χρονικό του πολέμου. Κάπου εκεί, σε πολυτελή ξενοδοχείο, θα συναντήσει τον Lyn Cassady (George Clooney). Έναν Αμερικάνο στρατιώτη, που έχει λάβει τη μεταμοντέρνα εκπαίδευση του New age. Δε διστάζει να αποκαλύψει τις μεταφυσικές του ικανότητες, αλλά και ανάλογες εμπειρίες, όπως εκείνη σύμφωνα με την οποία έχει σκοτώσει μια κατσίκα με τα μάτια. Bob και Lyn δένονται. Με τον Bob να ακολουθεί τον δεύτερο, στην ψύχωση του να εντοπίσει τον λατρεμένο του εκπαιδευτή Bill Django (Jeff Bridges). Και κάπου εκεί ξεκινάει μια ανελέητη σάτιρα, με την αφήγηση να διαφεύγει σε συχνά flash back, περιγράφοντας κωμικοτραγικά την "μεταφυσική" Αμερικάνικη εκπαίδευση του στρατού. Εκεί που η τηλεπάθεια συναντάει τα ναρκωτικά και το κίνημα των χίπηδων! Οι μεταφυσικές δυνάμεις των ηρώων εμπίπτουν στα αόρατα νήματα της ένωσης τους με τη συμπαντική δύναμη.

[MEDIA]http://www.youtube.com/watch?v=GC2TzspJn5A[/MEDIA]
Συνημμένα Thumbnails
Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα: The Men Who Stare at Goats movie poster.jpg Εμφανίσεις: N/A Μέγεθος: 164,6 KB  
]]> Playing Now liopyr http://www.movietalk.gr/showthread.php?t=569 Μεταφυσική Δραστηριότητα http://www.movietalk.gr/showthread.php?t=568&goto=newpost Sun, 15 Nov 2009 15:33:05 GMT Θριλεροειδές μεταφυσικού τρόμου με κινηματογράφηση και μεθοδολογία στα χνάρια του Blair Witch Project. Όχι μόνο βλέπουμε τη "δράση" απ'την κάμερα του πρωταγωνιστικού ζεύγους αλλά το όλο παιχνίδι γίνεται στο ακουστικό κομμάτι.

Η κοπέλα του ζευγαριού από μικρή ένιωθε μια παρουσία να την κυνηγάει, τον τελευταίο καιρό όμως τα πράγματα πάνε προς το χειρότερο στο σπίτι που πρόσφατα μετακόμισαν. Ο άντρας -ο λογικός του ντουέτου- αποφασίζει να πάρει μια κάμερα και να καταγράφει τα πάντα μέρα-νύχτα με σκοπό να βγει κάποια άκρη. Αργότερα θα επιστρατεύσει και τον τσαμπουκά του...

Πλέον με cult status, με πολλούς φανατικούς και πιθανόν ακόμα περισσότερους haters, έκανε τρομερή πορεία στις αίθουσες η οποία καθιστά το P.A. ίσως την πιο επιτυχημένη ταινία όλων των εποχών καθώς στοίχησε περίπου 15.000$ και απέφερε πάνω από 100.000.000$ (το blair αν θυμάμαι καλά είχε στοιχήσει περίπου 150.000$ αν και η wiki λέει για παραπάνω).

Η ίδια η ταινία είναι αξιολογότατη και spooky as hell αρκεί να ακολουθήσεις την τελετουργία "απόλυτο σκοτάδι και δυνατά ο ήχος". Εναλλακτικά αν είσαι σινεμά πρέπει να ελπίζεις να αποφύγεις όσους θα την πάρουν στο χαβαλέ. Μπαίνοντας στο κλίμα κυριολεκτικά θα παρακαλάς να τελειώσουν οι νύχτες που σου δείχνει η ταινία. Πολύ απλά με απότομους και τρομακτικούς θορύβους που είναι ικανοί να σου σηκώσουν την πέτσα. Στο δάσος της μάγισσας έχεις κάθε λόγο να αισθάνεσαι ανασφαλής. Τι γίνεται όμως όταν δε μπορείς να βρεις σωτηρία ακόμα και στο κρεβάτι του σπιτιού σου?

Σκηνοθεσίες, ερμηνείες και τα συναφή δεν σηκώνουν κριτική, πάντως δεν ενοχλούν. Το στόρι δεν ψάχνει απαντήσεις στο στυλ του [REC] και χαίρομαι, όπως επίσης δε θέλει και δε μπορεί ν'ασχοληθεί με τίποτα άλλο απ'το να σε φοβίσει. Το αν θα τα καταφέρει είναι αποκλειστικά θέμα της τελετουργίας κατα τη γνώμη μου.

Κατα τ'άλλα δεν είμαι σίγουρος ποιο απ'τα δυο endings προτιμώ, αλλά μάλλον θα'θελα έναν συνδυασμό. Warning: ending spoiler Το αόρατο χέρι που τραβάει την τύπισσα και τη σέρνει στο διάδρομο είναι epic και must αλλά η απογείωση του τύπου στο theatrical είναι σαφώς ανώτερη απ'τη φάση με τους αστυνομικούς.

Μάλλον είμαι φαν του "είδους" καθώς δε θυμάμαι first person thriller/horror/adventure να μη μου αρέσει. Αρκετά υποκειμενικά λοιπόν ένα εφταράκι το ρίχνω.

trailers (own risk. as usual)
[media]http://www.youtube.com/watch?v=F_UxLEqd074[/media]

[media]http://www.youtube.com/watch?v=yDNjFJUyUz4[/media]



ps: Α, ξέχασα. Η "ταινία" που βλέπουμε...ε, δεν είναι ταινία μυθοπλασίας. Είναι το υλικό που έδωσαν οι γονείς του ζευγαριού. Αυτό που βλέπουμε είναι πραγματικό. Χουχου...
Συνημμένα Thumbnails
Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα: paranormal-activity-movie-poster.jpg Εμφανίσεις: N/A Μέγεθος: 70,3 KB  
]]> Playing Now the_end http://www.movietalk.gr/showthread.php?t=568 Κι αν σου κάτσει; http://www.movietalk.gr/showthread.php?t=567&goto=newpost Sat, 07 Nov 2009 11:54:44 GMT Boris Yelnikoff (Larry David), an eccentric, misanthropic University of Chicago graduate and chess teacher, rants with his friends about politics and... Boris Yelnikoff (Larry David), an eccentric, misanthropic University of Chicago graduate and chess teacher, rants with his friends about politics and anthropology.
A few years ago, he wakes up in the middle of the night with a panic attack and jumps out the window, but lands on a canopy and survives with only a marked limp. He soon divorces his wife and virtually secludes himself from the world, criticizing everyone he meets for not having his level of intellect.

Μια ταινία τη χρονιά... Φαίνεται ότι ο Allen επιστρέφει καθαρά στην κωμωδία μετά το διετές διάλειμμα των Vicky Crisitna Barcelona και Cassandra's dream.
Κρίνοντας απ'το trailer ο Larry David (Seinfeld, Curb Your Enthusiasm) ενσαρκώνει τον κλασικό νευρωτικό διανοούμενο, τον ίδιο το Woody δηλαδή.

Καλές βαθμολογίες στο imdb, ανάμεικτες κριτικές στο rotten tomatoes (αν απασχολεί κανέναν αυτό το site :ρ). Πιστεύω εντός 5-10 ημερών θα επανέλθω με κριτική.

Άγνωστη η ημερομηνία κυκλοφορίας στην Ελλάδα, τουλάχιστον σε μένα. Θα'ρθει πάντως, Woody είναι αυτός.


trailer
[media]http://www.youtube.com/watch?v=xI73zkuLFV0[/media]
Συνημμένα Thumbnails
Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα: whatever-works-poster.jpg Εμφανίσεις: N/A Μέγεθος: 34,5 KB  Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα: whatever_works_ver2.jpg Εμφανίσεις: N/A Μέγεθος: 36,7 KB  
]]> Playing Now the_end http://www.movietalk.gr/showthread.php?t=567 Η Λευκή Κορδέλα http://www.movietalk.gr/showthread.php?t=566&goto=newpost Tue, 03 Nov 2009 12:54:31 GMT Η νέα ταινία του πιο κρύου αγαπημένου μου σκηνοθέτη που πήρε το φετινό Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών. Οι κριτικές που δέχθηκε ήταν από τις... Η νέα ταινία του πιο κρύου αγαπημένου μου σκηνοθέτη που πήρε το φετινό Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών. Οι κριτικές που δέχθηκε ήταν από τις καλύτερες, και αρκετοί μίλησαν για μία από τις σημαντικότερες ταινίες των τελευταίων ετών.
Τέλειο και αριστουργηματικό χαρακτηρίστηκε, με την τελειομανία του Κιούμπρικ και την αυστηρότητα του Ντράγιερ. Οι ερμηνείες εκθειάστηκαν επίσης.
Το σκηνικό μεταφέρεται στη βόρεια Γερμανία, σε ένα μικρό χωριό. Η ιστορία έχει να κάνει με ένα γεγονός που συνέβη πριν από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και που καταγγέλλει «ένα εκπαιδευτικό σύστημα, το οποίο δημιούργησε τη γενιά του ναζισμού», σύμφωνα με τον σκηνοθέτη της.
Και εφόσον κανείς δεν έχει μελετήσει και παρουσιάσει καλύτερα τη βία και τη διαστροφή που καλλιεργείτε στις κοινωνικές τάξεις από το Χάνεκε, μάλλον το αποτέλεσμα είναι εγγυημένο.

-Θα το τιμήσω σε κάποιο σινεμά όσο πιο σύντομα!



[media]http://www.youtube.com/watch?v=-WFrobo2Ztg&feature=related[/media]
Συνημμένα Thumbnails
Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα: The_White_Ribbon-463423459-large.jpg Εμφανίσεις: N/A Μέγεθος: 156,2 KB  
]]> Playing Now crisadoum http://www.movietalk.gr/showthread.php?t=566 Κυνόδοντας http://www.movietalk.gr/showthread.php?t=562&goto=newpost Fri, 16 Oct 2009 08:03:43 GMT Από 22 Οκτωβρίου στους κινηματογράφους (περιορισμένα σε δύο αίθουσες Μικρόκοσμος και Αστύ). Μια πενταμελής οικογένεια ζει αποκομμένα απ το έξω... Από 22 Οκτωβρίου στους κινηματογράφους (περιορισμένα σε δύο αίθουσες Μικρόκοσμος και Αστύ).
Μια πενταμελής οικογένεια ζει αποκομμένα απ το έξω περιβάλλον σε μια μονοκατοικία στο προάστιο της πόλης. Ένας ψηλός φράχτης είναι το διαχωριστικό για τα τρία παιδιά που δεν έχουν βγει ποτέ απ το σπίτι. Παιδιά άνω των 20. Ο μόνος άνθρωπος που έχουν δει πέρα των γονιών τους είναι η υπάλληλος σεκιούριτι στο εργοστάσιο του πατέρα, η οποία ικανοποιεί σεξουαλικά τον γιο. Αυτός ο κατ οίκον περιορισμός είναι συνειδητός απ την πλευρά των γονιών. Το σπίτι προσφέρει όλες τις πλούσιες ανέσεις μιας τυπικά δυτικής οικογένειας. Αυτά τα λίγα άρδευσα για το στόρι της ταινίας. Ταινία που βραβεύτηκε στις Κάνες με το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη «ένα κάποιο βλέμμα», πέρσι το βραβείο είχε πάει στο Hugger.





Αν με μια λέξη έπρεπε να προσδιορίσουμε το κοινωνικό σχόλιο της ταινίας,
αυτή θα ήταν η λέξη αποστείρωση, κι αυτό περιμένω να δω άλλωστε.



Καλή προβολή στους τυχερούς που θα δουν την ταινία στο σινεμά.

[media]http://www.youtube.com/watch?v=UBJGd0tnL_8[/media]
Συνημμένα Thumbnails
Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα: 493663.1020.A.jpg Εμφανίσεις: N/A Μέγεθος: 22,1 KB  
]]> Playing Now fpf http://www.movietalk.gr/showthread.php?t=562 Ραγισμένες Αγκαλιές http://www.movietalk.gr/showthread.php?t=561&goto=newpost Wed, 14 Oct 2009 17:23:26 GMT H ταινία που παρουσίασε ο Αλμοδοβάρ στις Κάννες, και στην οποία ''αποθεώνει'' για συνεχόμενη φορά τη μούσα του Πενέλοπε.

Η ιστορία έχει να κάνει με ένα Ισπανό σκηνοθέτη ο οποίος τυφλώνεται ύστερα από ατύχημα. Προσπαθεί να προσαρμοστεί στη νέα κατάσταση μα γλιστρά μέσα στο παρελθόν, καταδιωκόμενος από μια όμορφη γυναίκα και τις προσωπικές του ενοχές.

Η ταινία έχει αύρα δεκαετίας του '50 και εδώ ο Αλμοδοβάρ κοιτά χαμογελώντας τις ''Γυναίκες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης''. Μιλάνε για την αλμοδοβαρική πέρα για πέρα ψυχοσύνθεση της ταινίας, τη σταθερή λατρεία του στις γυναίκες, τις παθιασμένες εντάσεις, τις εναλλαγές του χιούμορ με τη συγκίνηση. Η ταινία πήρε καλές κριτικές και πήρε και κακές, η Πενέλοπε βγήκε και πάλι ''θεά'' και ένας ακόμα Αλμοδοβάρ μας περιμένει.



[MEDIA]http://www.youtube.com/watch?v=sYdCSGPHHS4[/MEDIA]
Συνημμένα Thumbnails
Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα: broken-embraces-poster.jpg Εμφανίσεις: N/A Μέγεθος: 91,4 KB  Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα: broken-embraces.jpg Εμφανίσεις: N/A Μέγεθος: 58,5 KB  
]]> Playing Now crisadoum http://www.movietalk.gr/showthread.php?t=561 District 9 http://www.movietalk.gr/showthread.php?t=560&goto=newpost Sat, 10 Oct 2009 06:14:41 GMT Το 1982 ένα διαστημόπλοιο ακινητοποιείται πάνω απ'το Johannesburg της Νοτίου Αφρικής. District 9 λέγεται το γκέτο στο οποίο ζουν οι εξωγήινοι, που μέχρι το 2010 όπου και διαδραματίζεται η ταινία έχουν φτάσει τα 1,8 εκατομμύρια σε πληθυσμό. Η ιστορία ξεκινά όταν η Multinational United αναλαμβάνει να μετακινήσει τους εξωγήινους σε μια νέα περιοχή με το όνομα district 10.

Τόσες πολλές και ενδιαφέρουσες ιδέες ομολογώ ότι δεν τις περίμενα. Αpartheid, ξενοφοβία, ρατσισμός, γκετοποίηση εξωγήινων(!!!), γενετική και όπλα, μεταμόρφωση. Το σενάριο είναι διαμαντάκι.

Η ταινία όμως συνολικά είναι μια μετριότητα. Πιθανότατα ευθύνη του (newbie) σκηνοθέτη που τη μετατρέπει σε μια συνηθισμένη περιπέτεια. Αρχικά μας εισάγει στην υπόθεση με όρους ψευδοντοκιμαντέρ, συνεχίζει με λίγο κυνηγητό και μυστήριο και καταλήγει σε συνεχόμενα μπαμ-μπουμ προς το τέλος της ταινίας. Δέσιμο και ρυθμός πρακτικά μηδέν, κινηματογράφηση που δε δίνει βάρος σε τίποτα, απότομο μη-τέλος.

Συνολικά η αίσθηση που μου άφησε είναι αυτή ενός videogame που σταμάτησε απότομα και άδοξα στη 2η μόλις πίστα.

5/10 λόγω σεναρίου.


Στα μέρη μας κυκλοφορεί 22/10.



trailer
[media]http://www.youtube.com/watch?v=d6PDlMggROA[/media]
Συνημμένα Thumbnails
Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα: district-9-new-poster.jpg Εμφανίσεις: N/A Μέγεθος: 129,4 KB  
]]> Playing Now the_end http://www.movietalk.gr/showthread.php?t=560